Laatst zag ik mijn eigen Spoorloos-uitzending weer eens terug. Ik was 31 jaar oud, en al ruim 21 jaar gevangen in een loyaliteitsconflict. Het was bijzonder om mezelf toen te horen zeggen: "Mijn vader is mijn vader, mijn biologische vader is iemand anders." Met wat ik nu weet, kijk ik met compassie naar die versie van mezelf.

​

Ik liep vast. Hard ook. Zonder daar woorden aan te kunnen geven. Altijd op zoek naar iets anders: verhuizen, een andere baan, geen rust. Constant in beweging, tussen blijven, vertrekken en aankomen. Ook het pleasen van mijn omgeving was een tweede natuur geworden. Lange tijd probeerde ik mijn omstandigheden te veranderen, terwijl ik uiteindelijk ontdekte dat de echte beweging in mezelf moest plaatsvinden. 

​

Systemisch kijken naar mijn patronen bleek een praktisch en effectief hulpmiddel. Het hielp me om te voelen waar het werkelijk knelde; van mijn hoofd naar mijn hart. Juist die ervaring wakkerde mijn fascinatie voor het systemisch werken aan, en bracht me op de plek waar ik vandaag met trots kan zijn; vader van 2 geweldige zonen; en man van een fantastische vrouw.

​

De combinatie van mijn werkervaring, en mijn kennis van het systemisch gedachtegoed; sluiten naadloos aan bij de weg die ik nu insla met Praktijk Paskalev. Simpelweg: mensen helpen, zonder mezelf daarin te verliezen.

​​

Integriteit, eerlijkheid en loyaliteit zijn voor mij niet zomaar woorden. Het zijn waarden die ik tot in mijn vezels voel.

​